Minęły już czasy prostych i przejrzystych stawek za połączenia głosowe. Dzisiaj są one tylko dodatkiem do całej palety pakietów, bonusów i innych świecidełek z rozmaitymi kruczkami. W założeniu pakiet ma służyć obniżeniu kosztu korzystania z telefonu po przez np.: hurtowe wykupienie minut z góry. Wszystko było by fajnie, tylko z reguły tego typu wynalazki obwarowane są dziesiątkami zakazów i regulacji, które powodują iż wykorzystanie owego pakietu tak by na tym nie stracić robi się coraz trudniejsze.

Zdecydowana większość tego typu bonusów przepada oczywiście po 30 dniach od aktywacji. Co niektóre obowiązują tylko w sieci macierzystej. Jeszcze inne mają jednostkę rozliczeniową tak wygórowaną że ponad 50% i tak przepada (np.: pakiety internetowe). Z utęsknieniem wyczekuję oferty w której obowiązywać będzie zasada że pakiet ważny jest tylko gdy dzwonimy do osób których nazwisko zaczyna się na W i kończy na literę E, a prababcia zainteresowanego ma korzenie irlandzkie.

Po co to wszystko? Oczywiście chodzi o pieniądze. Liczba abonentów korzystająca z tego typu ofert, a nie będąca w stanie efektywnie wykorzystać pakietu, przekracza liczbę tych którzy potrafią. W efekcie czego operator zarabia. W reklamie za to można się pochwalić rozmowami za 1gr. Nie ważne że dotyczy to 5% ludzi i że trzeba wygadać 10 000 minut w miesiącu aby realnie osiągnąć taką stawkę. Już szczytem bezczelności jest stwierdzenie „do wszystkich” a poniżej małymi literkami „w sieci”.

Po co o tym piszę? Moim marzeniem jest doczekania się oferty, prostej, przejrzystej i względnie taniej bez konieczności zabawy z pakietami. Swego czasu taka była taryfa Era Happy. Jeśli dziś zobaczycie ilość rzeczy jaką można aktywować do niej to złapiecie się za głowę. Podobnie wygląda sprawa z Play Fresh, aczkolwiek tutaj jeszcze nie jest tak źle – nie mniej od początku istnienia tej oferty sukcesywnie dochodzą kolejne bonusy.

Reasumując. Nie każdy jest nastoletnim maniakiem bawiącym się w aktywacje pakietów i pilnującym by nie wyjść na tym do tyłu. Inni po prostu chcą korzystać z telefonu. Zamiast dodawać pakiety, czy nie lepiej obniżyć ceny w pierwotnej taryfie?

warunek ? jeśli_prawda : jeśli_fałsz

Przykładowo:

$zmienna = $k >= 0 ? 'dodatnie' : 'ujemne';

…odpowiada konstrukcji:

if ($k >= 0)
{
  $zmienna = 'dodatnie';
}
else
{
  $zmienna = 'ujemne';
}

Jak widać uproszczenie jest znaczne. Object Pascal (Delphi) nie posiada niestety operatora trójargumentowego. W tym wpisie pokażę jak zastąpić tą funkcjonalność przy pomocy prostej funkcji i jej przeciążenia.

Zasadniczo, naszym zadaniem będzie stworzenie funkcji o 3 argumentach, która będzie odpowiednikiem operatora trójargumentowego. Jako iż nie jest to skomplikowane zadanie, przystąpmy do działania:

function IfThen(Condition: Boolean; const TrueValue: String; const FalseValue: String): String;
begin
  if Condition then Result := TrueValue else Result := FalseValue;
end;

Funkcję tę nazwałem IfThen, gdyż jest to w zasadzie skrót konstrukcji if…then…else. Pierwszym parametrem jest warunek, kolejnym zwracana wartość w przypadku spełnienia owego warunku i ostatnim, wartość w przypadku fałszu.

Jak możemy zauważyć, funkcja dedykowana jest jedynie dla argumentów będących ciągiem znaków. Korzystając z dyrektywy overload, stwórzmy przeciążone funkcje dostosowane do wielu różnych typów zmiennych. Całość, umieściłem od razu w osobnym module w celu łatwiejszego, późniejszego wykorzystania napisanych funkcji.

unit TripleOperator;

interface

function IfThen(Condition: Boolean; TrueValue, FalseValue: Byte): Byte; overload;
function IfThen(Condition: Boolean; TrueValue, FalseValue: Integer): Integer; overload;
function IfThen(Condition: Boolean; TrueValue, FalseValue: Single): Single; overload;
function IfThen(Condition: Boolean; TrueValue, FalseValue: Double): Double; overload;
function IfThen(Condition: Boolean; const TrueValue: String; const FalseValue: String): String; overload;

implementation

function IfThen(Condition: Boolean; TrueValue, FalseValue: Byte): Byte;
begin
  if Condition then Result := TrueValue else Result := FalseValue;
end;

function IfThen(Condition: Boolean; TrueValue, FalseValue: Integer): Integer;
begin
  if Condition then Result := TrueValue else Result := FalseValue;
end;

function IfThen(Condition: Boolean; TrueValue, FalseValue: Single): Single;
begin
  if Condition then Result := TrueValue else Result := FalseValue;
end;

function IfThen(Condition: Boolean; TrueValue, FalseValue: Double): Double;
begin
  if Condition then Result := TrueValue else Result := FalseValue;
end;

function IfThen(Condition: Boolean; const TrueValue: String; const FalseValue: String): String;
begin
  if Condition then Result := TrueValue else Result := FalseValue;
end;

end.

Pobierz TripleOperator.pas.

Tym sposobem, zrealizowaliśmy operator trójargumentowy w Delphi dla kilku typów zmiennych. Jak widać, bardzo łatwo można dodać kolejne. Przykładowe użycie funkcji IfThen:

procedure TForm1.Button1Click(Sender: TObject);
begin
  Caption := IfThen(Top <= 200, 'okno jest nisko', 'okno jest wysoko');
end;

Niestety są pewne kruczki w stosunku do wersji w PHP. Po pierwsze, jest to funkcja a nie składnia języka – ciut mniejsza wydajność. Po drugie, w przypadku spełnienia warunku, oba argumenty muszą zostać przekazane do funkcji, a nie tylko ten odpowiedzialny za prawdę. Innymi słowy, jeśli argumentami są wyniki działań innych funkcji, to bez względu na wynik parametru Condition, i tak obie zostaną wykonane, mimo że zwrócona zostanie tylko jedna z nich. Nie posiada tego mankamentu konstrukcja if…then…else, gdzie po wykonaniu pierwszej instrukcji, blok else w ogóle nie jest analizowany. W zależności od wykorzystania, może to nie mieć znaczenia lub mieć bardzo duże. Przykładowo:

Count := IfThen(i = 0, 8, 8 div i);

Taki przypadek, w sytuacji gdy zmienna i przyjmuje wartość 0, spowoduje niestety błąd.

Wszystko więc zależy od zastosowania, nie mniej, w większości przypadków skraca nam to ilość kodu jaki musielibyśmy napisać tradycyjnie.