Moim skromnym zdaniem sam język nie jest tutaj najważniejszy. To co czyni z kogoś programistę to umiejętność twórczego myślenia i przekształcania problemu do postaci algorytmu. Innymi słowy, jeśli chcemy napisać program rozwiązujący pewne zagadnienie, to już po jego usłyszeniu powinny nam w głowie powstawać myśli typu „tam wstawię pętle, tam warunek, tutaj użyję tablicy…” itd. Miałem okazję uczyć kilka początkujących osób i zawsze z tym osoby te miały największy problem. O ile składnia języka była dla nich jasna, to trudności nastarczał właśnie ten typowo programistyczny tok myślenia.

Zatem czy początkowy język programowania nie ma w ogóle znaczenia?

W zasadzie nie, aczkolwiek wydaje mi się aby ten pierwszy spełniał następujące założenia:

• był językiem wysokiego poziomu,
• był językiem kompilowanym (nie interpretowanym),
• posiadał wsparcie dla programowania obiektowego (OOP),

Czyli odpada np.: PHP, jako iż jest to język interpretowany. Wiąże się z tym kilka udogodnień, które niestety mogą być przyczyną problemów u początkującego programisty – np.: niejawne rzutowanie typów.

Idealne języki dla początkującego? C++, C#, Object Pascal (Delphi), Java, itp. Nauka jednego otwiera przed nami drzwi do świata programistów. Nauka kolejnego sprowadza się później do poznania innej składni – oczywiście nie tylko, ale w głównej mierze. Podstawy programowania takie jak operacje matematyczne, operatory, instrukcje warunkowe i pętle we wszystkich w/w językach wyglądają niemal identycznie pod względem logicznym. Różni je jedynie składnia języka.

Reasumując, jeśli jesteś osobą która stoi przed wyborem swojego pierwszego języka programowania, nie zadręczaj się. Dokonany wybór nie będzie rzutował na Twoje umiejętności w zależności od wybranego języka. Oczywiście jeśli potrzebujesz pisać pod konkretne zastosowanie (np.: webowe) to nie ma sensu uczyć się C++ a od razu sięgnąć do PHP. Jeśli jednak jesteś ukierunkowany na ogólną naukę programowania to wybór jest naprawdę szeroki.