Zdecydowana większość systemów reklamowych opiera się na załączaniu zewnętrznego kodu JavaScript, który w przypadku wolnego serwera dostawcy reklam, może powodować niepotrzebne spowalnianie ładowania się naszej strony. O ile w sytuacji takich gigantów jak Google AdSense nie mamy się o co martwić, to przy korzystaniu z usług innych podmiotów czy też systemów pośredniczących (np.: OpenX), może warto zastanowić się jak pozbyć się tego problemu i nie opóźniać pokazania treści tylko przez reklamę. Zniecierpliwiony użytkownik naszej witryny może ją po prostu opuścić zanim zdąży cokolwiek zobaczyć.

Przedstawione rozwiązanie problemu jest stricte teoretyczne, gdyż docelowa implementacja zależy od konkretnego przypadku, a osoby które zajmują się tworzeniem stron internetowych na pewno będą wiedziały jak przenieść to na własny grunt.

Załóżmy hipotetyczną budowę naszej witryny w następującej postaci:

Przykładowy kod takiej witryny mógł by wyglądać w następujący sposób:

<div id="header"></div>
<div id="advert"></div>
<div id="content"></div>

Jeśli nie chcemy aby warstwa reklamowa blokowała pojawienie się treści, wystarczy że przeniesiemy ją na sam koniec. Ktoś powie – ok, ale w tym wypadku reklama powędruje na dół strony. Musimy zatem zastosować pewną sztuczkę. Mianowicie, zwiększamy dolny margines warstwy nagłówka o wartość wysokości sekcji reklamowej, tak aby powstała pusta luka. Z kolei warstwę z reklamą, pozycjonujemy w sposób absolutny (position: absolute;) przy pomocy stylów, umieszczając ja w otrzymanej wnęcę.

<div id="header" style="margin-bottom: 50px;"></div>
<div id="content"></div>
<div id="advert" style="position: absolute; top: 200px; height: 50px;"></div>

Tym sposobem, przeglądarka wyświetlając stronę, najpierw pokaże nagłówek, treść a dopiero na samym końcu reklamę – ale w odpowiednim miejscu. Jeśli ta z jakichś powodów nie będzie w stanie się wyświetlić (padnie serwer reklamy), to nie spowoduje to blokowania treści.

Oczywiście to co znajduje się pod reklamą, np.: stopka strony, nie pokaże się dopóki nie zostanie pobrana reklama, nie mniej, nie jest to tak istotny element w stosunku do treści po którą sięga odwiedzający witrynę.

Rozwiązania tego nie możemy zastosować w sytuacji w której odległość warstwy z reklamą jest zmienna w stosunku do początku strony, gdyż w tym momencie nie jesteśmy w stanie pozycjonować warstwy przy pomocy atrybutu absolute. Metodę tą stosuje z powodzeniem na dwóch swoich stronach i spisuje się znakomicie – cotozaplik.pl oraz checksum.me.

Chcąc dobrze dopasować nasz temat i określić wygląd wszystkich możliwych elementów musimy zdefiniować w arkuszu stylów również te klasy których używa sam PHP-Fusion. I tutaj pojawia się problem, skąd wziąć ich listę?

Też kiedyś stanąłem przed tym problemem, i napisałem drobny skrypt PHP, który analizuje wszystkie pliki tego systemu zarządzania treścią i wyłuskuje wystąpienia definicji klasy stylu (class=’…’). Efekt tych poszukiwań prezentuje poniżej.

admin-message
alt
article_idx_cat_name
bbcode
button
center
comment-name
comment_actions
comment_message
download_idx_cat_name
failed
faq_idx_cat_name
first-link
forum
forum-caption
forum_cat_name
forum_idx_table
forum_name
forum_table
forum_thread_table
forum_thread_title
forum_thread_user_name
forum_thread_userbar
full-header
news-category
pagenav
panelbutton
passed
photogallery_album_desc
photogallery_album_photo
photogallery_album_photo_info
photogallery_album_photo_link
photogallery_album_thumb
photogallery_photo
photogallery_photo_desc
photogallery_photo_link
poll
profile_user_avatar
profile_user_level
profile_user_name
quote
setuser_body
shoutbox
shoutboxdate
shoutboxname
side
side-hr
side-label
side-small
slink
small
small2
sub-header
tbl
tbl-border
tbl1
tbl2
textbox

Oczywiście nie trzeba deklarować wszystkich wypisanych klas, a jedynie te których wygląd chcemy doprecyzować.

Powyższa lista została sporządzona na bazie źródeł PHP-Fusion w wersji 7.00.07.

W tym wpisie chciałbym zwrócić uwagę na kwestie które są mniej atrakcyjne marketingowo, a co za tym rzadziej podawane, a mające duże przełożenie na jakość usługi. To właśnie spora część tych parametrów sprawia, że dwie firmy mające w ofercie w przybliżeniu ten sam pakiet, oferują go czasami pod skrajnie różnymi cenami.

Nie przedłużając zbytnio, zaczynajmy – na co zwrócić uwagę przy kupowaniu hostingu?

Lokalizacja

Nie firmy, ale serwerowni. Jeśli kierujemy naszą ofertę na rynek polski, dobrze aby serwerownia również znajdowała się w naszym kraju. Dlaczego? Są co najmniej dwa powody. Pierwszy, wiemy że mamy do czynienia z poważną instytucją, która zainwestowała w infrastrukturę a nie tylko wykupiła pakiet resellera i dolicza swoją marżę. Drugi, znacznie lepsze połączenie do krajowych dostawców internetu. Z reguły dostawcy usług hostingowych chwalą się jeśli posiadają serwerownię w Polsce, jeśli nie podają tej informacji to niestety nie mamy możliwości zweryfikowania tego.

Czas dostępu

Popularny ping. Im mniejszy, tym lepszy. Jeśli dysponujecie normalnym łączem (tzn. nie podzieloną na 100 osób radiówką) możecie samodzielnie sprawdzić ten parametr, wydając komendę w wierszu poleceń:

ping www.strona_dostawcy_uslug.pl

Niestety nie wszystkie serwery odpowiadają na ping’a. Czasami jest to podyktowana względami bezpieczeństwa. Co nam daje krótki czas opóźnienia? Na pewno szybsze ładowanie strony w momencie korzystania z wielu zasobów (szerzej omówiłem ten temat tutaj). Zwiększa to również komfort nawigowania po folderach serwera w trakcie sesji FTP.

Jaka wartość jest najlepsza? Poza idealną równą 0ms, czas opóźnienia poniżej 25ms możemy uważać za bardzo dobry, 50ms również nie jest najgorszym wynikiem. Wystrzegajmy się hostingów dla których wartość ta przekracza 100ms. Poniżej zapis rezultatu komendy ping dla serwisu onet.pl – bardzo dobry czas odpowiedzi, dobry punkt odniesienia.

Badanie onet.pl [213.180.146.27] z użyciem 32 bajtów danych:

Odpowiedź z 213.180.146.27: bajtów=32 czas=13ms TTL=54
Odpowiedź z 213.180.146.27: bajtów=32 czas=12ms TTL=54
Odpowiedź z 213.180.146.27: bajtów=32 czas=12ms TTL=54
Odpowiedź z 213.180.146.27: bajtów=32 czas=12ms TTL=54

Statystyka badania ping dla 213.180.146.27:
    Pakiety: Wysłane = 4, Odebrane = 4, Utracone = 0 (0% straty),
Szacunkowy czas błądzenia pakietów w millisekundach:
    Minimum = 12 ms, Maksimum = 13 ms, Czas średni = 12 ms

Uptime

Uptime, czyli czas przez jaki dostępna jest usługa w ciągu roku. Nie oszukujmy się, jesteśmy tylko ludźmi a powiedzenie „złośliwość rzeczy martwych” nie wzięło się znikąd. Uptime poniżej 99,9% powinien zwrócić naszą czujność, jeśli nie chcemy oglądać co drugi dzień informacji o niedostępności strony.

Każda następna dziewiątka podnosi znacznie koszt usługi, i jeśli nie jest to strona najwyższej wagi nie ma sensu za to przepłacać. 99,9% oznacza brak dostępności do strony maksymalnie przez niecałe 9h w ciągu roku.

Bez względu na to czy wartość uptime znajdziemy w ofercie czy nie, warto zweryfikować ją w serwisie takim jak UpTime Monitoring.

Wersja PHP i MySQL

Aktualne wersje PHP i bazy danych MySQL to podstawa. Świadczą o tym że firma aktualizuje swoje oprogramowanie i co najważniejsze, umożliwia nam korzystanie z najnowszych rozwiązań. Dla PHP akceptowalna wersja to 5.2.x, dla bazy danych MySQL: 5.x.

Jeśli informacja o wersjach nie jest dostępna na stronie usługodawcy, warto zadać takie pytanie, przy okazji sprawdzimy czas reakcji na pytanie klienta – najlepiej w dni wolne, polecam niedzielę .

Rozszerzenia PHP

Jeśli nie prowadzisz skomplikowanego serwisu, lub korzystasz z gotowych rozwiązań (np.: systemów zarządzania treścią), to nie musisz się zbytnio tym przejmować. Jeśli jednak samodzielnie piszesz kod w PHP, warto zwrócić uwagę na zainstalowane rozszerzenie dla tego parsera. Możemy to łatwo uczynić przy pomocy komendy phpinfo. Nie będę opisywał jak to dokładnie zrobić, gdyż osoby które powinny zwrócić na to uwagę doskonale wiedzą jak to zrobić, i jakich rozszerzeń potrzebują.

Transfer danych

Nie chodzi tutaj o jego ilość, która nawiasem mówiąc też jest ważna, ale raczej o procedury postępowania w sytuacji jego przekroczenia. Warto zorientować się czy w takiej sytuacji dostęp do naszej strony zostanie odcięty czy też może przyjdzie nam zapłacić za nadmiarowego dane, a jeśli tak to ile. Tego typu informację powinniśmy znaleźć w ofercie dostawcy usług bądź też w regulaminie.

Podsumowanie

Jeśli nie chcemy tracić niepotrzebnie nerwów, to radzę wystrzegać się ofert z Allegro gdzie w 1/10 ceny oferowane jest to co znajdziemy u firm profesjonalnie zajmujących się hostingiem. Z pozoru oferta może się niczym nie różnić, ale jeśli przyjrzyjmy się jej pod kątem w/w parametrów, to prawda wyjdzie na jaw.

Oczywiście nie tylko osoby oferujące tego typu usługi w serwisie Allegro będą nas kusić naciąganymi ofertami, tak samo również i tam znajdą się produkty wysokiej jakości.

Przedstawiona lista wynika z moich własnych doświadczeń z serwerami wirtualnymi oraz usługodawcami trudniącymi się tym fachem. Mam nadzieję, iż pomogłem wskazać z pozoru nieuzasadnione różnice cenowe między podobnymi ofertami, jak i rozwiałem wątpliwości osób wahających się przed zakupem.

Wszystkie te dodatki możemy dowolnie konfigurować i wyłączyć jeśli nie chcemy z któregoś korzystać. Dzięki temu okno komunikatora nie wygląda jak obwieszona bombkami choinka.

Jak nowy produkt spisuje się w praktyce i czy warto się nim zainteresować? Zapraszam do dalszej części wpisu gdzie mytribe został prześwietlony od etapu instalacji do momentu pełnej funkcjonalności.

Komunikator jest obecnie w fazie beta, więc nie wszystko musi działać jak powinno i ewentualne błędy są zrozumiałe.

Instalacja i konfiguracja

Po pobraniu programu na platformę Windows (wersja na Mac’a i Linux’a mają być dostępne wkrótce), przystępujemy do instalacji.

Na plus możemy zaliczyć możliwość wyboru tych składników których będziemy potrzebować.

Po zakończeniu instalacji, przy pierwszym uruchomieniu programu zostaniemy poproszeni o utworzenie konta mytribe i konfigurację pozostałych komunikatorów, serwisów społecznościowych oraz innych rzeczy które wybraliśmy.

Komunikator

Jeśli mamy już za sobą konfigurację protokołów i innych dodatków, przechodzimy do głównego okna komunikatora, gdzie czeka nas proces logowania do sieci.

Po zalogowaniu, naszym oczom ukazuje się główne okno mytribe. Nie wyróżnia się ono niczym specjalnym, znajdziemy tutaj wszystko czego byśmy oczekiwali od komunikatora internetowego. Jak każdy inny program tego typu, rezerwuje on miejsce w zasobniku systemowym.

Rozmowa z poszczególnymi kontaktami odbywa się w nowym oknie, a szkoda, gdyż bardzo liczyłem na to że może ten komunikator udostępnia rozmowę zagnieżdżoną w głównym oknie – podobnie jak w komunikatorze Spik.

Ogólne wrażenia

Po bliższym przyjrzeniu się mytribe dochodzimy do wniosku, że faktycznie produkt ten cechuje kilka świeżych pomysłów, nie mniej jednak w mojej opinii nie wyróżnia go to znacząco. Pierwsze co rzuca się w oczy to przede wszystkim wady.

Podobnie jak Gadu-Gadu, mamy wrażenie że program jest przeładowany i toporny. Możemy wyłączyć poszczególne moduły jednak nie wpływa to w żadnym stopniu na szybkość działania oraz uruchamiania się aplikacji (a ta nie jest porażająco dobra już na tym etapie rozwoju). Podczas testowania natknąłem się również na problemy z samym wystartowaniem komunikatora oraz połączeniem z siecią GG – chociaż w tym wypadku możemy to usprawiedliwić statusem beta.

Druga rzecz która wzbudziła moje obawy to ilość podawanych danych (loginów i haseł) do serwisów społecznościowych czy skrytek poczty elektronicznej w programie. Oczywiście dane te są potrzebne aby komunikator mógł pełnić funkcje integracyjne z tymi usługami, nie mniej, sugeruje on aby całą konfigurację przechowywać na serwerach mytribe. Nie budzi moich wątpliwości to że ktoś z twórców może mieć dostęp do tych danych, ale raczej to że może je uzyskać osoba niepowołana w sytuacji wycieku – a takie rzeczy zdarzały się największym gigantom internetowym. Hasła te muszą być przetrzymywane w postaci jawnej (a nie w postaci hash’u) aby możliwe było ich wykorzystanie do zalogowania się przykładowo w NK, stąd dodatkowe niebezpieczeństwo.

Trzecią dyskusyjną sprawą jest wymaganie posiadania odtwarzacza flash. Na chwilę obecną ich nie ma, jednak trudno oprzeć się wrażeniu że miejsce pozostawione nad obszarem rozmowy nie będzie w przyszłości przeznaczone na wyświetlanie reklam.

Podsumowanie

Zmierzając ku końcowi, ja osobiście nie skorzystam z nowego tworu grupy Onet.pl, nie mniej, dla osób „żyjących” portalami społecznościowymi jest on nie lada gratką i może w znacznym stopniu ułatwić im komunikację. Na koniec jeszcze, drobne zestawienie plusów i minusów opisywanego programu.

Plusy:

• obsługa wielu protokołów komunikacji,
• integracja z portalami społecznościowymi,
• wbudowany klient poczty e-mail oraz czytnik kanałów RSS,
• dostępny na wiele platform,
• przyjemny domyślny wygląd aplikacji,

Minusy:

• nie najlepsza wydajność,
• powierzenie sporej ilości danych autoryzacyjnych jednej instytucji,
• wymaga odtwarzacza flash do działania,
• problemy z stabilnością i połączeniem do sieci GG (beta),

Nie mniej, jeśli posiadamy przeglądarkę Firefox, w równie prosty sposób możemy zapisać dowolny element występujący na stronie, w tym animacje flash również.

Jeśli nie dysponujemy przeglądarką firmy Mozilla, niestety ale będziemy musieli się posiłkować dodatkowymi wtyczkami, gdyż na chwilę obecną jedynie Firefox umożliwia bezpośredni zapis pliku swf występującego na witrynie.

Dla przykładu odwiedziłem losową stronę i postanowiłem zapisać banner reklamowy na dysk (tak wiem, wariat ze mnie ). Co musimy zrobić aby tego dokonać? Klikamy w ikonę znajdującą się na lewo od adresu strony na której się znajdujemy, po czym wybieramy przycisk Więcej informacji….

W nowym oknie wybieramy zakładkę Media. Na liście wszystkich zasobów strony odszukujemy interesujący nas plik. Animację flash poznamy po rozszerzeniu .swf, lub po typie pliku: osadzony, application/x-shockwave-flash.

Na koniec wybieramy Zapisz jako…, wskazujemy lokalizację docelową i cieszymy się zapisanym na dysk plikiem .

Na koniec tylko dodam, iż tym sposobem nie można zapisać wideo z serwisów takich jak YouTube. Plik swf będący odtwarzaczem filmu w tym serwisie, korzysta z zewnętrznego strumienia w którym zawarta jest interesująca nas treść. Zapisując taki swf dostaniemy w rezultacie jedynie bezużyteczny odtwarzacz.

Z pewnością wielu czytelników nie zgodzi się ze mną, wychwalając nadal używany produkt. Nie mniej, czy rozbudowanie doskonałego oprogramowania do wypalania krążków CD we wszystko mający kombajn multimedialny można nazwać dobrą ścieżką rozwoju? Czy upychanie reklam nawet do emotikonów jest pokierowane troską o użytkowników? I w końcu przekształcenie serwisu społecznościowego o szerokim gronie odbiorców w podrzędny portal randkowy dla nastolatków.

Gdzie się podziała stara, ale dobra zasada, mówiąca o tym że dobry programista nie zastanawia się co dodać do swojego programu, ale co odjąć!

Przerost formy nad treścią towarzyszy nam każdego dnia. W oprogramowaniu komputerowym znane jest sporo przykładów gdzie nadgorliwość producenta, czy też ogromna presja pieniądza potrafiły ściągnąć na dno najlepszą nawet aplikację.

Nero Burning Rom

Dzisiaj już tylko Nero. Swego czasu przyzwoity program do nagrywania płyt CD/DVD o ogromnych możliwościach. Od czasu wydania wersji 7, zyskiwał on sukcesywnie dodatkowe aplikacje multimedialne, aby w końcu przy wersji 9 stać się multimedialnym pakietem z dodatkową funkcją w postaci nagrywania płyt.

Na chwilę obecną, w roli do jakiej pierwotnie został stworzony Nero Burning Rom, przejmują darmowe aplikacje pokroju CDBurnerXP. Dostępne całkowicie bez opłat, z celowanym zakresem funkcjonalności, bez zbędnych dodatków używanych przez ułamek osób – to jest to, czego oczekują użytkownicy.

Gadu-Gadu

Nasz rodzimy komunikator – kiedyś komunikator, dziś maszynka do wszystkiego. W niedalekiej przyszłości prawdopodobnie będzie można za jego pomocą zamówić pizzę do domu. Główna funkcjonalność tej aplikacji została zmarginalizowana i stanowi tylko miły dodatek do całości. Wygląda to mniej więcej jak funkcja dzwonienia w dzisiejszych telefonach .

Wszechobecne reklamy nie tylko nie umilają widoku, a zwiększają dodatkowo obciążenie procesora, nieustannie spowalniając pracę komputera do tego stopnia, że nie jeden pakiet antywirusowy działający w tle może pochwalić się lepszą wydajnością.

Oliwy do ognia dodaje fakt niedawno zorganizowanej akcji reklamowej, polegających na podmianie standardowych emoticon na podobizny znanych cukierków czekoladowych.

Z łezką w oku wspominam czasy kiedy ja zakładałem swój numer GG, sześciocyfrowy. Wtedy był to komunikator w pełnym tego słowa znaczeniu – obecnie pochłaniający ponad 100MB pamięci RAM kolos do wszystkiego i do niczego. Jedynym czynnikiem trzymającym na rynku Gadu-Gadu jest jego rozpowszechnienie i uzależnienie się użytkowników od protokołu Gadu-Gadu.

Nasza-Klasa

Niegdyś „portal dla ludzi z klasą”, obecnie „miejsce spotkań”. Spójrzmy na to od strony nazwy serwisu, tego co powinno mieć najwięcej wspólnego z oferowanym produktem. Teraz zastanówmy się, czy eurogąbki, super zdjęcia, super minki (sic!), ocena zdjęć, prezenty w profilu, fikcyjne konta, śledziki i inne owoce morza są nam potrzebne aby wyszukać starych znajomych z szkolnej ławy? Może niektórzy tego potrzebują, ja osobiście dam sobie radę przy pomocy zwyczajnej wyszukiwarki serwisu.

Cały ten ogrom mało potrzebnych rzeczy, i wszech obecna komercja, całkowicie zaćmiły pierwotną ideę serwisu. Samo lansowanie swojej osoby przy pomocy profilu NK, czy obsesyjne zbieranie znajomych tylko pogarszają ten stan rzeczy. W tym wypadku jest to już wina samych użytkowników, nie mniej, warto się zastanowić czy mechanizmy strony nie prowokują takich zachowań. Z portalu skierowanego do niemal wszystkich, uczyniono coś na kształt serwisu randkowego.

Podsumowanie

Czy to już wszystkie przykłady? Ależ skąd. Można by tutaj śmiało dodać choćby WinAmp’a w wersji trzeciej. Nie mniej, sytuacja została nieco odratowana przy wersji 5 i dalszych – aczkolwiek jest to już takie balansowanie na granicy.

Każda firma, zakładając biznes, dąży do maksymalizacji zysków. Nie ma w tym nic dziwnego, jednakże czasami odbija się to na funkcjonalności produktu. Dodatkowy monopol, jak w przypadku Gadu-Gadu, wręcz uniemożliwia ukaranie firmy za jej praktyki. Jednostka nie jest w stanie przejść na inny komunikator, gdyż straciła by kontakty z innymi osobami. Nawet jeśli inne oprogramowanie obsługuje GG, to wciąż z racji tego jesteśmy skazani na sam protokół.

Pytanie na zakończenie. Ile jeszcze kropel pozostało do przepełnienia się czary goryczy?

Moim skromnym zdaniem sam język nie jest tutaj najważniejszy. To co czyni z kogoś programistę to umiejętność twórczego myślenia i przekształcania problemu do postaci algorytmu. Innymi słowy, jeśli chcemy napisać program rozwiązujący pewne zagadnienie, to już po jego usłyszeniu powinny nam w głowie powstawać myśli typu „tam wstawię pętle, tam warunek, tutaj użyję tablicy…” itd. Miałem okazję uczyć kilka początkujących osób i zawsze z tym osoby te miały największy problem. O ile składnia języka była dla nich jasna, to trudności nastarczał właśnie ten typowo programistyczny tok myślenia.

Zatem czy początkowy język programowania nie ma w ogóle znaczenia?

W zasadzie nie, aczkolwiek wydaje mi się aby ten pierwszy spełniał następujące założenia:

• był językiem wysokiego poziomu,
• był językiem kompilowanym (nie interpretowanym),
• posiadał wsparcie dla programowania obiektowego (OOP),

Czyli odpada np.: PHP, jako iż jest to język interpretowany. Wiąże się z tym kilka udogodnień, które niestety mogą być przyczyną problemów u początkującego programisty – np.: niejawne rzutowanie typów.

Idealne języki dla początkującego? C++, C#, Object Pascal (Delphi), Java, itp. Nauka jednego otwiera przed nami drzwi do świata programistów. Nauka kolejnego sprowadza się później do poznania innej składni – oczywiście nie tylko, ale w głównej mierze. Podstawy programowania takie jak operacje matematyczne, operatory, instrukcje warunkowe i pętle we wszystkich w/w językach wyglądają niemal identycznie pod względem logicznym. Różni je jedynie składnia języka.

Reasumując, jeśli jesteś osobą która stoi przed wyborem swojego pierwszego języka programowania, nie zadręczaj się. Dokonany wybór nie będzie rzutował na Twoje umiejętności w zależności od wybranego języka. Oczywiście jeśli potrzebujesz pisać pod konkretne zastosowanie (np.: webowe) to nie ma sensu uczyć się C++ a od razu sięgnąć do PHP. Jeśli jednak jesteś ukierunkowany na ogólną naukę programowania to wybór jest naprawdę szeroki.

Wszystko co musisz zrobić to zainstalować wtyczkę, aktywować ją oraz skonfigurować w panelu administracyjnym bloga – wystarczy skopiować kod reklamy w odpowiednie pole. Aby pobrać wtyczkę przejdź na podstronę projektu.

Żywy przykład działania można zobaczyć na każdym poście tego bloga posiadającym rozwinięcie treści. To moje pierwsze, publicznie dostępne rozszerzenie dla WordPress’a, wszelkie uwagi oraz sugestię będą mile widziane .

Celem gry jest opanowanie heksagonalnej planszy naszymi pionkami. Zasady są bardzo proste. Każde przesunięcie naszego pionka do sąsiedniego pola powoduje jego rozmnożenie, do dalej oddalonych – przeskok. Kontakt z wrogimi polami skutkuje ich przejęciem na naszą stronę. Zwycięża zawodnik który skończy grę z największą ilością swoich pionków.

Wybierz tryb rozgrywki i kliknij Start game aby rozpocząć pojedynek.

Aby zagrać w trybie pełnoekranowym kliknij tutaj

To co jest główną przyczyną problemów procesu migracji, to umiejscowienie bezwzględnego adresu strony w sporej liczbie miejsc w bazie danych oraz samych wpisach. Podczas zmiany adresu, musimy edytować wszystkie odniesienia do starej domeny, zmieniając je na nowe.

Postaram się pokazać jak w prosty i szybki sposób ułatwić sobie ten proces, nie narażając się na zbędny stres.

Zasadniczo możemy wyróżnić dwa rodzaje migracji z naszym CMS’em, z zmianą adresu bądź bez, gdy zmieniamy tylko serwer www. Oba te przypadki zostaną omówione.

Backup

Pierwsze co powinniśmy zrobić to kopię zapasową, zarówno wszystkich plików WordPress’a, jak i jego bazy danych – na przykład w phpMyAdmin.

Konfiguracja

Otwieramy do edycji plik wp-config.php, znajdujący się w głównym folderze bloga. Podobnie jak przy instalacji, zmieniamy w nim parametry przyszłej bazy danych. Prawdopodobnie będą to nazwa bazy danych, nazwa użytkownika oraz jego hasło:

/** Nazwa bazy danych, której używać ma WordPress */
define('DB_NAME', '[...]');

/** Nazwa użytkownika bazy danych MySQL */
define('DB_USER', '[...]');

/** Hasło do bazy danych MySQL */
define('DB_PASSWORD', '[...]');

/** Adres serwera MySQL */
define('DB_HOST', 'localhost');

Upload

Przechodzimy na nasz nowy serwer www, wrzucamy pliki ściągnięte uprzednio z dotychczasowej lokalizacji bloga, oraz przywracamy kopię bazy danych.

Zmiana adresu

Jeśli przy okazji zmiany serwera www, zmieniliśmy również adres pod jakim dostępna będzie nasza strona, to musimy dokonać kilku zmian w samej bazie danych. Jak zwykle, polecam do tego celu skrypt phpMyAdmin, dostępny na większości serwerów.

Wybieramy odpowiednią bazę danych i przechodzimy do zakładki SQL, która pozwoli nam na wykonanie zapytania na naszej bazie danych.

Wykonujemy kolejno trzy poniższe zapytania, zmieniając w nich miejsca oznaczone [STARY_ADRES] oraz [NOWY_ADRES], na odpowiednie wartości. Podając adres, upewnijmy się że zaczyna się on od „http://” oraz nie kończy znakiem slasha „/”.

UPDATE wp_options
SET option_value = replace(option_value, '[STARY_ADRES]', '[NOWY_ADRES]')
WHERE option_name IN ('home', 'siteurl', 'upload_url_path');

UPDATE wp_posts
SET guid = replace(guid, '[STARY_ADRES]', '[NOWY_ADRES]');

UPDATE wp_posts
SET post_content = replace(post_content, '[STARY_ADRES]', '[NOWY_ADRES]');

Zapytania możemy wykonywać jedno po drugim, lub wszystkie na raz, wklejając je kolejno w okienku SQL.

Oto jak powinno wyglądać przykładowe zapytanie, posłużę się własnym przykładem, podczas przenoszenia bloga z hosta lokalnego na www.bbproject.net:

UPDATE wp_posts
SET post_content = replace(post_content, 'http://localhost/bbproject', 'http://www.bbproject.net');

Uruchomienie

Jeśli wszystko zrobiliśmy poprawnie, możemy już odwiedzić naszą stronę pod nowym adresem.