Polecenie to ma mnóstwo przełączników, nas jednak interesuje poniższa składnia:

shutdown.exe /s /t 1200

…gdzie: /s oznacza zamknięcie systemu, a /t określa czas w sekundach do tego zdarzenia (w tym wypadku 1200 sekund, czyli 20 minut). Po wydaniu tego polecenia naszym oczom ukaże się poniższy komunikat.

Gdybyśmy się rozmyślili, odliczanie łatwo przerwać poleceniem:

shutdown.exe /a

W takim wypadku skorzystać najlepiej z oprogramowania które potrafi ustalić czy telefon ma blokadę sim, i nawet na jaką konkretnie sieć! Oczywiście będzie nam potrzebny kabel służący do podłączenia telefonu do komputera – jeśli takowego nie mamy, może faktycznie prościej i taniej będzie kupić kartę innego operatora .

Kluczową aplikacją, której będziemy używać, jest Nemesis Service Suite (NSS) – niestety obsługuje jedynie telefony marki Nokia . Ową aplikację możemy pobrać z tej strony.

Instalacja

Procedura instalacji nie wyróżnia się niczym szczególnym. Jedyne o czym musimy pamiętać to wybór opcji Virtual USB Device na ekranie Hardware Selection page, jak na obrazku poniżej.

Sprawdzanie simlock’a

Po uruchomieniu programu, klikamy w ikonę lupy (Scan for new device) znajdującej się w prawej, górnej części okna aplikacji. Spowoduje to wyszukanie podłączonych urządzeń do komputera.

Naszym oczom powinien pojawić obrazek podobny do tego powyższego. Przechodzimy do zakładki Security (ikona kłódki).

Interesuje nas wartość pola MCC+MNC. Jeśli w polu tym widnieją same zera, oznacza to że telefon nie posiada blokady sim. Jeśli jakiekolwiek inne liczby, to jest to kod operatora na którego założony jest simlock. Szczegółową rozpiskę kodów MCC+MNC znajdziecie chociażby w Wikipedii. W przypadku z powyższego screena mamy do czynienia z siecią Era.

Podsumowanie

Tym oto prostym sposobem, bez potrzeby zakupu karty sim innego operatora, możemy sprawdzić czy, i na jaką sieć, założony jest w telefonie simlock.

Zetknąłem się z tym po raz pierwszy i prawdę mówiąc zacząłem się zastanawiać, czy to już aby nie jest przesada? Rozumiem że na wrażliwych frazach jest ostra walkę o pozycję w wyszukiwarkach, ale przecież ludzie nie są idiotami! Załóżmy że ktoś osiągnie swój cel, i wyjdzie na pierwszą pozycję z stroną niekoniecznie pasująca do słów kluczowych. No przecież każdy kto nawet odwiedzi taką stronę szybko ją opuści jeśli się okażę że to nie to czego szukał.

Wydaje mi się że dobra treść, dobry produkt sam potrafi się obronić i nie potrzeba aż takich gimnastyk. Naturalnie powstające linki zwrotne załatwią sprawę. Oczywiście zakładam że strona jest dobrze napisana i zoptymalizowana w minimalnym stopniu pod kątem wyszukiwarek. Po prostu zaczyna mi to przypominać wciskanie kitu jak w telezakupach.

Wyjątek może tutaj chyba jedynie stanowić sytuacja w której na daną frazę istnieje produkt lub strona z całkowicie innej branży. Swego czasu spotkałem się zdaje się z silnikiem graficznym o nazwie OOBE. Spróbujcie sobie go znaleźć wpisując tę frazę. Skończycie na podróżach poza ciałem . Oczywiście wiąże się to z tym że jednak zdecydowana większość wpisujących owe słowo kluczowe szuka czegoś innego niż silnika do gry. Dodanie słówka „engine” załatwia sprawę.

Nie będę ukrywał, nie jestem ekspertem w dziedzinie SEO. Orientuję się w temacie na tyle aby móc stworzyć przyzwoitą stroną pod tym względem. Nie mniej, moje poczucie dobrego smaku mówi mi że jest pewna granica której przekraczać nie można. Pamiętajcie, dobra treść obroni się sama!

Wpis ten jest moją subiektywną opinią w tym temacie, chociaż liczę na to że więcej graczy będzie podzielać to co w nim przedstawię. O czym będzie? O rzeczach takich jak bullet time, mechanizmie portali czy manipulacji grawitacją. Zapraszam.

Od razu zaznaczę, że nie wiem czy dana gra z poniższej listy, była pierwszą na rynku implementującą daną technikę, nie mniej, ja się w niej po raz pierwszy z nią zetknąłem.

Przy wszystkich filmikach, polecam na starcie zmienić jakoś odtwarzania na 480p.

Max Payne

Max Payne – zręcznościowa gra komputerowa typu TPS, stworzona przez Remedy Entertainment, wydana w 2001 roku przez Take-Two Interactive. Jej kontynuacja – Max Payne 2: The Fall of Max Payne, ukazała się w roku 2003.

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Max_Payne

Flagowa cecha gry? Oczywiście sławny bullet time, czyli efekt spowolnienia czasu. Tutaj głównie użyty w efektywnych scenach „rzucania” się bohatera w bok i jednoczesnego strzelania w locie. Pozwalało to na dokładniejsze celowanie w gronie otaczających nas wrogów oraz przeprowadzanie spektakularnych akcji.

Max Payne 2 – rozgrywka

Tryb spowolnionego czasu uniemożliwił zastosowanie trybu multiplayer w tej grze, chociaż chyba nie była to jakaś wielka strata.

Need for Speed: Underground

Tuning samochodów z podtlenkiem azotu (tzw. nitro) na czele był gwoździem programu tej odsłony serii Need for Speed. Po raz pierwszy gracz mógł poczuć emocje towarzyszące nielegalnym wyścigom ulicznym. Tryb drag, czyli wyścigi na pół lub ćwierć mili (chyba, nie znam się na tym do końca ), był wg. mnie esencją Underground’a. Po raz pierwszy w historii gier wyścigowych, ręczna i precyzyjna zmiana biegów miała nie tylko sens, ale była koniecznością.

Need for Speed: Underground – czołówka gry

W rozgrywce sieciowej, rywalizacja w tym trybie z żywymi graczami, powodowała niesamowity wzrost adrenaliny u niejednego amatora wyścigów ulicznych.

Portal

Jedna z najbardziej wciągających i innowacyjnych gier logicznych, w dodatku w trzech wymiarach. Czym jest Portal? Zapytajcie raczej czym nie jest . Ta gra firmy Valve to kwintesencja doskonałego pomysłu oraz zabawy naszym umysłem w trakcie pokonywania kolejnych etapów. Naszym zadaniem jest ukończenie komór testowych posługując się urządzeniem do umieszczania portali – między którymi można się przemieszczać.

Portal – rozgrywka

Po pierwszych 2 minutach gry, kiedy miałem okazję po raz pierwszy przejść przez portal w grze, krążyłem w około niego dobre 5 minut, gdyż nie potrafiłem sobie tego co widzę wyobrazić – przez portal widzimy jakby był zwykłymi drzwiami. Dopiero z czasem nabywa się umiejętność „myślenia portalami”, aby ostatecznie przy ich pomocy rozwiązywać naprawdę skomplikowane zadania.

Prey

Gra ta nie odniosła takiego sukcesu medialnego ja wyżej wymienione, nie mniej, znajdziemy tutaj kilka naprawdę ciekawych zabiegów technicznych. Po pierwsze system portali, ale największą gratką są manipulacje grawitacją oraz skalą. Momentami potrafi się zawrócić w głowie. Poniższy film prezentuje dogłębnie tą ideę.

Prey – rozgrywka, manipulacja grawitacją

Sama historia opowiada o Indianinie, który wraz ze swoją ukochaną został porwany na statek obcych gdzie praktycznie toczy się cała rozgrywka.

Podsumowanie

Masz własne przemyślenia odnośnie innowacyjnych technik zastosowanych w grach? Podziel się nimi korzystając z komentarzy poniżej.

Ja osobiście z niecierpliwością czekam na produkcję, która zapisze się w mojej historii podobnie jak tytuły wyżej wymienione.

Każdy zbiór danych, aby mógł być pobrany przez innych użytkowników, musi być śledzony przez tzw. tracker – informacje o nim zawarte są w plikach .torrent. Oczywiście nie ma sensu stawiać własnego tracer’a, gdyż wiązało by się to ze sporymi kosztami.

Jak zatem dodać własny plik do tej sieci p2p? Na te i inne pytania postaram się odpowiedzieć w dalszej części wpisu, bazując na kliencie μTorrent.

Z menu Plik, wybieramy pozycję Utwórz nowy torrent…. W grupie Wybierz źródło, wskazujemy plik bądź folder który zamierzamy udostępnić.

W polu Trackery musimy wpisać adresy serwerów śledzących, ja polecam skorzystanie z dwóch darmowych (nie wymagających rejestracji czy też innych zabiegów), przeznaczonych właśnie dla osób które chcą udostępnić pojedyncze pliki – znajdziemy je na stronie PublicBitTorrent. Pamiętamy o tym aby rozdzielić poszczególne wpisy pustą linią:

http://tracker.publicbt.com:80/announce

udp://tracker.publicbt.com:80/announce

http://tracker.openbittorrent.com:80/announce

udp://tracker.openbittorrent.com:80/announce

W polu Komentarz, możemy wpisać dowolny, stosowny dla udostępnianego pliku tekst. Na koniec klikamy Utwórz i zapisz jako…. Nasz torrent zostanie zapisany na dysku (który musimy przekazać innym aby mogli pobrać plik) i jednocześnie udostępniony.

Tym sposobem, wpuściliśmy nowy plik w obieg sieci BitTorrent. Oczywiście nie możemy zapomnieć o tym, że w chwili dodania pliku jesteśmy jedyną osobą która posiada ten plik, w związku z tym, musimy udostępniać w programie klienckim plik tak długo, aż nie rozpropaguje się on do pozostałych zainteresowanych (wskaźnik dostępność).

Obserwowanie procentowego udziału na rynku ludzi z mniejszą rozdzielczością, było zwieńczone spadkiem tej wartości poniżej kilku procent, gdzie można było już ponieść stratę tych użytkowników. Dzisiaj 1024px jest niemal zapomniane w skutek popularyzacji monitorów LCD i matryc 1280x1024px oraz panoramicznych.

Nie o tym jednak jest ten wpis. Obecnie, analogicznie mamy do czynienia z sytuacją ciągłego spadku popularności przeglądarki Internet Explorer 6. Na dzień dzisiejszy, jej udział na polskim rynku wynosi 5,81% (wg. serwisu ranking.pl). Czy zatem można już ją sobie darować?

Microsoft Internet Explorer 6 jest już produktem archaicznym. Jego interpretacja kodu HTML jest bardziej wesołą twórczością artystyczną a niżeli standardem. To samo tyczy się arkuszy stylów kaskadowych i setki innych rzeczy, skończywszy na braku obsługi obrazów PNG z 8-bitowym kanał przeźroczystości. Każdy webmaster który musiał dostosowywać stronę specjalnie pod IE6 dokładnie wie o czym mówię.

Udział Internet Explorer 6 na rynku przeglądarek

Czy zatem nadszedł już czas aby nie przejmować się użytkownikami tej przeglądarki? Odpowiem krótko, to zależy od procentowego udziału tej przeglądarki w przypadku konkretnej strony oraz jej charakteru (biznesowa czy prywatna). Przykładowo, dla tego bloga, IE6 stanowi zaledwie 1%, czyli sporo poniżej średniej wspomnianej na początku. Wynika to z treści tutaj zawartych i wyższej świadomości odwiedzających – tak jak mówiłem, charakter serwisu.

Sądzę że próg 5% jest już na tyle mały, że można sobie odpuścić „hackowanie” naszej strony specjalnie dla jednego programu. Jeśli ktoś ma wyrzuty sumienia z powodu tych 5%, zawsze może, i właściwe powinien, wyświetlić stosowny komunikat dla konserwatystów – przykład jak to zrobić + gotowiec, znajdziemy chociażby na stronie ie6.pl.

Ja osobiście „kibicuję” spadkowi Internet Explorer 6 i trzymam za niego kciuki .

Co się robi w takiej sytuacji? Pewni sprytni ludzie, wymyślili swego czasu kodowanie o nazwie Base64. Cóż takiego ono robi? Przekształca bloki 3 bajtowe, na 4 bajtowe o reprezentacji w zakresie znaków drukowanych. Innymi słowy, zapisuje 3 liczby 8-bitowe w postaci czterech 6-bitowych, jednakże tak, aby użyć do tego celu jedynie liter alfabetu oraz cyfr.

Z uwagi na w/w sposób działania, zwiększa się ilość danych potrzebnych do reprezentacji tego samego zbioru w kodowaniu Base64. Skoro z każdych 3 bajtów uzyskujemy 4, to plik w poczcie elektronicznej zajmuje o 33,3% więcej w stosunku do swojej oryginalnej kopii na dysku twardym. Przykładowo, plik 2MB w postaci załącznika do wiadomości e-mail będzie zajmował 2,66MB.

W tym wpisie chciałbym zwrócić uwagę na kwestie które są mniej atrakcyjne marketingowo, a co za tym rzadziej podawane, a mające duże przełożenie na jakość usługi. To właśnie spora część tych parametrów sprawia, że dwie firmy mające w ofercie w przybliżeniu ten sam pakiet, oferują go czasami pod skrajnie różnymi cenami.

Nie przedłużając zbytnio, zaczynajmy – na co zwrócić uwagę przy kupowaniu hostingu?

Lokalizacja

Nie firmy, ale serwerowni. Jeśli kierujemy naszą ofertę na rynek polski, dobrze aby serwerownia również znajdowała się w naszym kraju. Dlaczego? Są co najmniej dwa powody. Pierwszy, wiemy że mamy do czynienia z poważną instytucją, która zainwestowała w infrastrukturę a nie tylko wykupiła pakiet resellera i dolicza swoją marżę. Drugi, znacznie lepsze połączenie do krajowych dostawców internetu. Z reguły dostawcy usług hostingowych chwalą się jeśli posiadają serwerownię w Polsce, jeśli nie podają tej informacji to niestety nie mamy możliwości zweryfikowania tego.

Czas dostępu

Popularny ping. Im mniejszy, tym lepszy. Jeśli dysponujecie normalnym łączem (tzn. nie podzieloną na 100 osób radiówką) możecie samodzielnie sprawdzić ten parametr, wydając komendę w wierszu poleceń:

ping www.strona_dostawcy_uslug.pl

Niestety nie wszystkie serwery odpowiadają na ping’a. Czasami jest to podyktowana względami bezpieczeństwa. Co nam daje krótki czas opóźnienia? Na pewno szybsze ładowanie strony w momencie korzystania z wielu zasobów (szerzej omówiłem ten temat tutaj). Zwiększa to również komfort nawigowania po folderach serwera w trakcie sesji FTP.

Jaka wartość jest najlepsza? Poza idealną równą 0ms, czas opóźnienia poniżej 25ms możemy uważać za bardzo dobry, 50ms również nie jest najgorszym wynikiem. Wystrzegajmy się hostingów dla których wartość ta przekracza 100ms. Poniżej zapis rezultatu komendy ping dla serwisu onet.pl – bardzo dobry czas odpowiedzi, dobry punkt odniesienia.

Badanie onet.pl [213.180.146.27] z użyciem 32 bajtów danych:

Odpowiedź z 213.180.146.27: bajtów=32 czas=13ms TTL=54
Odpowiedź z 213.180.146.27: bajtów=32 czas=12ms TTL=54
Odpowiedź z 213.180.146.27: bajtów=32 czas=12ms TTL=54
Odpowiedź z 213.180.146.27: bajtów=32 czas=12ms TTL=54

Statystyka badania ping dla 213.180.146.27:
    Pakiety: Wysłane = 4, Odebrane = 4, Utracone = 0 (0% straty),
Szacunkowy czas błądzenia pakietów w millisekundach:
    Minimum = 12 ms, Maksimum = 13 ms, Czas średni = 12 ms

Uptime

Uptime, czyli czas przez jaki dostępna jest usługa w ciągu roku. Nie oszukujmy się, jesteśmy tylko ludźmi a powiedzenie „złośliwość rzeczy martwych” nie wzięło się znikąd. Uptime poniżej 99,9% powinien zwrócić naszą czujność, jeśli nie chcemy oglądać co drugi dzień informacji o niedostępności strony.

Każda następna dziewiątka podnosi znacznie koszt usługi, i jeśli nie jest to strona najwyższej wagi nie ma sensu za to przepłacać. 99,9% oznacza brak dostępności do strony maksymalnie przez niecałe 9h w ciągu roku.

Bez względu na to czy wartość uptime znajdziemy w ofercie czy nie, warto zweryfikować ją w serwisie takim jak UpTime Monitoring.

Wersja PHP i MySQL

Aktualne wersje PHP i bazy danych MySQL to podstawa. Świadczą o tym że firma aktualizuje swoje oprogramowanie i co najważniejsze, umożliwia nam korzystanie z najnowszych rozwiązań. Dla PHP akceptowalna wersja to 5.2.x, dla bazy danych MySQL: 5.x.

Jeśli informacja o wersjach nie jest dostępna na stronie usługodawcy, warto zadać takie pytanie, przy okazji sprawdzimy czas reakcji na pytanie klienta – najlepiej w dni wolne, polecam niedzielę .

Rozszerzenia PHP

Jeśli nie prowadzisz skomplikowanego serwisu, lub korzystasz z gotowych rozwiązań (np.: systemów zarządzania treścią), to nie musisz się zbytnio tym przejmować. Jeśli jednak samodzielnie piszesz kod w PHP, warto zwrócić uwagę na zainstalowane rozszerzenie dla tego parsera. Możemy to łatwo uczynić przy pomocy komendy phpinfo. Nie będę opisywał jak to dokładnie zrobić, gdyż osoby które powinny zwrócić na to uwagę doskonale wiedzą jak to zrobić, i jakich rozszerzeń potrzebują.

Transfer danych

Nie chodzi tutaj o jego ilość, która nawiasem mówiąc też jest ważna, ale raczej o procedury postępowania w sytuacji jego przekroczenia. Warto zorientować się czy w takiej sytuacji dostęp do naszej strony zostanie odcięty czy też może przyjdzie nam zapłacić za nadmiarowego dane, a jeśli tak to ile. Tego typu informację powinniśmy znaleźć w ofercie dostawcy usług bądź też w regulaminie.

Podsumowanie

Jeśli nie chcemy tracić niepotrzebnie nerwów, to radzę wystrzegać się ofert z Allegro gdzie w 1/10 ceny oferowane jest to co znajdziemy u firm profesjonalnie zajmujących się hostingiem. Z pozoru oferta może się niczym nie różnić, ale jeśli przyjrzyjmy się jej pod kątem w/w parametrów, to prawda wyjdzie na jaw.

Oczywiście nie tylko osoby oferujące tego typu usługi w serwisie Allegro będą nas kusić naciąganymi ofertami, tak samo również i tam znajdą się produkty wysokiej jakości.

Przedstawiona lista wynika z moich własnych doświadczeń z serwerami wirtualnymi oraz usługodawcami trudniącymi się tym fachem. Mam nadzieję, iż pomogłem wskazać z pozoru nieuzasadnione różnice cenowe między podobnymi ofertami, jak i rozwiałem wątpliwości osób wahających się przed zakupem.

Nie mniej, jeśli posiadamy przeglądarkę Firefox, w równie prosty sposób możemy zapisać dowolny element występujący na stronie, w tym animacje flash również.

Jeśli nie dysponujemy przeglądarką firmy Mozilla, niestety ale będziemy musieli się posiłkować dodatkowymi wtyczkami, gdyż na chwilę obecną jedynie Firefox umożliwia bezpośredni zapis pliku swf występującego na witrynie.

Dla przykładu odwiedziłem losową stronę i postanowiłem zapisać banner reklamowy na dysk (tak wiem, wariat ze mnie ). Co musimy zrobić aby tego dokonać? Klikamy w ikonę znajdującą się na lewo od adresu strony na której się znajdujemy, po czym wybieramy przycisk Więcej informacji….

W nowym oknie wybieramy zakładkę Media. Na liście wszystkich zasobów strony odszukujemy interesujący nas plik. Animację flash poznamy po rozszerzeniu .swf, lub po typie pliku: osadzony, application/x-shockwave-flash.

Na koniec wybieramy Zapisz jako…, wskazujemy lokalizację docelową i cieszymy się zapisanym na dysk plikiem .

Na koniec tylko dodam, iż tym sposobem nie można zapisać wideo z serwisów takich jak YouTube. Plik swf będący odtwarzaczem filmu w tym serwisie, korzysta z zewnętrznego strumienia w którym zawarta jest interesująca nas treść. Zapisując taki swf dostaniemy w rezultacie jedynie bezużyteczny odtwarzacz.

Z pewnością wielu czytelników nie zgodzi się ze mną, wychwalając nadal używany produkt. Nie mniej, czy rozbudowanie doskonałego oprogramowania do wypalania krążków CD we wszystko mający kombajn multimedialny można nazwać dobrą ścieżką rozwoju? Czy upychanie reklam nawet do emotikonów jest pokierowane troską o użytkowników? I w końcu przekształcenie serwisu społecznościowego o szerokim gronie odbiorców w podrzędny portal randkowy dla nastolatków.

Gdzie się podziała stara, ale dobra zasada, mówiąca o tym że dobry programista nie zastanawia się co dodać do swojego programu, ale co odjąć!

Przerost formy nad treścią towarzyszy nam każdego dnia. W oprogramowaniu komputerowym znane jest sporo przykładów gdzie nadgorliwość producenta, czy też ogromna presja pieniądza potrafiły ściągnąć na dno najlepszą nawet aplikację.

Nero Burning Rom

Dzisiaj już tylko Nero. Swego czasu przyzwoity program do nagrywania płyt CD/DVD o ogromnych możliwościach. Od czasu wydania wersji 7, zyskiwał on sukcesywnie dodatkowe aplikacje multimedialne, aby w końcu przy wersji 9 stać się multimedialnym pakietem z dodatkową funkcją w postaci nagrywania płyt.

Na chwilę obecną, w roli do jakiej pierwotnie został stworzony Nero Burning Rom, przejmują darmowe aplikacje pokroju CDBurnerXP. Dostępne całkowicie bez opłat, z celowanym zakresem funkcjonalności, bez zbędnych dodatków używanych przez ułamek osób – to jest to, czego oczekują użytkownicy.

Gadu-Gadu

Nasz rodzimy komunikator – kiedyś komunikator, dziś maszynka do wszystkiego. W niedalekiej przyszłości prawdopodobnie będzie można za jego pomocą zamówić pizzę do domu. Główna funkcjonalność tej aplikacji została zmarginalizowana i stanowi tylko miły dodatek do całości. Wygląda to mniej więcej jak funkcja dzwonienia w dzisiejszych telefonach .

Wszechobecne reklamy nie tylko nie umilają widoku, a zwiększają dodatkowo obciążenie procesora, nieustannie spowalniając pracę komputera do tego stopnia, że nie jeden pakiet antywirusowy działający w tle może pochwalić się lepszą wydajnością.

Oliwy do ognia dodaje fakt niedawno zorganizowanej akcji reklamowej, polegających na podmianie standardowych emoticon na podobizny znanych cukierków czekoladowych.

Z łezką w oku wspominam czasy kiedy ja zakładałem swój numer GG, sześciocyfrowy. Wtedy był to komunikator w pełnym tego słowa znaczeniu – obecnie pochłaniający ponad 100MB pamięci RAM kolos do wszystkiego i do niczego. Jedynym czynnikiem trzymającym na rynku Gadu-Gadu jest jego rozpowszechnienie i uzależnienie się użytkowników od protokołu Gadu-Gadu.

Nasza-Klasa

Niegdyś „portal dla ludzi z klasą”, obecnie „miejsce spotkań”. Spójrzmy na to od strony nazwy serwisu, tego co powinno mieć najwięcej wspólnego z oferowanym produktem. Teraz zastanówmy się, czy eurogąbki, super zdjęcia, super minki (sic!), ocena zdjęć, prezenty w profilu, fikcyjne konta, śledziki i inne owoce morza są nam potrzebne aby wyszukać starych znajomych z szkolnej ławy? Może niektórzy tego potrzebują, ja osobiście dam sobie radę przy pomocy zwyczajnej wyszukiwarki serwisu.

Cały ten ogrom mało potrzebnych rzeczy, i wszech obecna komercja, całkowicie zaćmiły pierwotną ideę serwisu. Samo lansowanie swojej osoby przy pomocy profilu NK, czy obsesyjne zbieranie znajomych tylko pogarszają ten stan rzeczy. W tym wypadku jest to już wina samych użytkowników, nie mniej, warto się zastanowić czy mechanizmy strony nie prowokują takich zachowań. Z portalu skierowanego do niemal wszystkich, uczyniono coś na kształt serwisu randkowego.

Podsumowanie

Czy to już wszystkie przykłady? Ależ skąd. Można by tutaj śmiało dodać choćby WinAmp’a w wersji trzeciej. Nie mniej, sytuacja została nieco odratowana przy wersji 5 i dalszych – aczkolwiek jest to już takie balansowanie na granicy.

Każda firma, zakładając biznes, dąży do maksymalizacji zysków. Nie ma w tym nic dziwnego, jednakże czasami odbija się to na funkcjonalności produktu. Dodatkowy monopol, jak w przypadku Gadu-Gadu, wręcz uniemożliwia ukaranie firmy za jej praktyki. Jednostka nie jest w stanie przejść na inny komunikator, gdyż straciła by kontakty z innymi osobami. Nawet jeśli inne oprogramowanie obsługuje GG, to wciąż z racji tego jesteśmy skazani na sam protokół.

Pytanie na zakończenie. Ile jeszcze kropel pozostało do przepełnienia się czary goryczy?